Giyilebilir Gerçek Zamanlı Dokunsal Denge Biyolojik Geri Bildirim Sisteminin Geliştirilmesi ve Etkinliğinin Pediatrik Beyin Tümörü Hastası Üzerinde Değerlendirilmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi, Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi, Biyomedikal Mühendisliği Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: Begüm YALÇIN

Danışman: Hande Argunşah Bayram

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Denge ve performansın iyileştirilmesi için motor bilgilerinin arttırılması yoluyla statik ve dinamik görevlerde motor kontrolünü destekleyen biyolojik geri besleme, rehabilitasyon sırasında hastalara, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman doktorları ile fizyoterapistlere yardımcı olmak için kullanılmaktadır. Postürel kontrol ve denge eksikliği, günlük yaşam aktiviteleri sırasında hastaların mobilizasyonu ve bağımsız performansları üzerinde en büyük etkiye sahiptir. Bir bireyin "statik" dengesi, sabit dururken veya bir seferde tek bir görevi yerine getirirken kabul edilebilir olsa da; "dinamik" denge sorunları, mobilizasyon sırasında veya bir seferde birden fazla görev yaparken ortaya çıkabilir. Bu nedenle, hastanın gerçek zamanlı dinamik dengesinin farkında olmak hem hasta hem de uzman doktor ile fizyoterapist için önemlidir. Bu araştırmada, ortopedik ve nöromusküler hastalıkların fizik tedavi ve rehabilitasyonu sırasında kullanılmak üzere tasarlanan dokunsal ve görsel biyolojik geri bildirim mekanizması geliştirilmiştir. Giyilebilir sensörün pediyatrik beyin tümörü hastasının kinematik parametreleri üzerindeki etkinliği belirlenmesi amacıyla ön çalışma tamamlanmıştır. Sonuç olarak, pearson katsayıları hastanın (r_(MP WO FB)^2=0.94, r_(MP W FB)^2= 0.99) ve sağlıklı katılımcının (r_(CS WO FB)^2=0.98, r_(CS W FB)^2= 0.99) diz eklem açısı önemli ölçüde benzerlik göstermektedir. Bağımlı örneklem t testi sonuçları da medulloblastoma hastasında diz eklem hareket açıklığında önemli ölçüde benzerlik olduğunu ortaya koymaktadır (61.9 derece ± 3.4 SD vs. 54.8 derece ± 1.7 SD; t (0.05,29) = 10.2, p<0.001). Cihazın sağlıklı katılımcının diz kinematiğinde istatistiksel olarak bir değişikliğe sebep olmadığı ve yürüyüş paternini bozmadığı tespit edilmiştir (71.9 derece ± 2.2 SD vs. 72.8 derece ± 0.9 SD; t (0.05,29) = -1.8, p=0.08).