Kadınlarda ağırlık döngüsünün beslenme durumu ve tip 2 diyabet riski üzerine etkisinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Tezli Yüksek Lisans Programı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MELİS TORLUOĞLU KAYALI

Danışman: Gözde Arıtıcı Çolak

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma kadınlarda ağırlık döngüsünün Tip 2 diyabet (T2DM) ve beslenme durumu üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma etik kurul onayı aldıktan sonraki 6 ay boyunca (Kasım 2018-Mayıs 2019) Estetik İnternational Tıp Merkezi Beslenme Diyet Bölümü'ne başvuran ve çalışmaya katılmayı kabul eden 18-65 yaş arası 80 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara 3 aşamadan oluşan 41 soruluk bir anket uygulanmış, antropometrik ölçümleri alınmış ve çalışmanın başlangıcında son 6 aya ait biyokimyasal parametreler talep edilmiştir. Beslenme durumunu belirlemek için 3 günlük besin tüketim kaydı, T2DM riskini belirlemek için Fin Diyabet Risk Skoru (FİNDRİSK) kullanılmıştır. Araştırmaya dahil edilen 80 kadının 55'i (%68.8) ağırlık döngüsüne girerken 25'i (%31.2) ağırlık döngüsüne girmemiştir. Ağırlık döngüsüne giren 55 kadının 41'i (%74.5) "ciddi ağırlık döngüsü" grubunda yer alırken geriye kalan 14'ü (%25.5) "hafif ağırlık döngüsü grubunda yer almıştır. Bu çalışmanın sonucunda ağırlık döngüsüne giren ve girmeyenler arasında FİNDRİSK skoru ile T2DM risk düzeyi açısından anlamlı bir fark saptanamamıştır (p>0.05). Ağırlık döngüsüne giren kadınların döngü şiddetleri arasında FİNDRİSK skoru ile T2DM risk düzeyi açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanamamıştır (p>0.05). Ağırlık döngüsüne giren ve girmeyenler arasında HOMA-IR grubu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Katılımcılardan ağırlık döngüsüne giren ve girmeyenler arasında PUFA ve Omega-6 değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Katılımcılardan ağırlık döngüsüne girenlerin döngü şiddetleri arasında günlük tüketilen yağ miktarı, MUFA değeri ve E vitamini miktarı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Ağırlık döngüsü ve T2DM riski arasında ilişki saptanamazken beslenme durumu üzerine etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.