The effect of melatonin on blood testis barrier integrity to rats fed with high fat diet: morphological and biochemical investigation
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Medikal Biyoteknoloji Tezli Yüksek Lisans Programı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: NİLSU ATAY
Danışman: Serap Arbak
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yüksek yağlı diyetle beslenmiş sıçanlarda ekzojen olarak verilen melatoninin testis dokusunun morfolojisi ve oksidatif stres belirteçleri üzerine etkisi bu çalışmada morfolojik ve biyokimyasal yöntemler eşliğinde incelenmiştir. 32 adet Wistar albino cinsi erkek sıçan 14 hafta boyunca standart (STD grubu; %6 yağ içeren yem) veya yüksek yağlı yem (YYD grubu; %45 yağ içeren yem) ile beslendi. STD ve YYD gruplarını oluşturan deney hayvanlarının yarısının içme sularına melatonin (25µg/mL) eklendi (STD+MEL ve YYD+MEL grupları). On dört haftanın bitiminde derin anestezi altında tüm gruplardan alınan testis dokuları ışık mikroskopisi ve biyokimyasal analizlere yönelik olarak hazırlandı. Hematoksilen-eozin (H&E) ve Periyodik asit- Schiff (PAS) boyamalarını takiben histopatolojik skorlama sonrası seminifer tübüller normal, regresif, dejeneratif ve atrofik olarak değerlendirildi. Doku örneklerine ayrıca ZO-1 ve TUNEL immünhistokimyası uygulandı. Testis dokuları biyokimyasal olarak malondialdehid, glutatyon, IL-6 ve TNF-α ve SOD kriterleri bazında incelenirken, serumda testosteron, glukoz, trigliserid, FSH, LH ve leptin seviyeleri belirlendi. Hayvan ağırlıkları deney süresince düzenli olarak tartılarak tüm veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Histopatolojik skorlama bazında STD ve STD+MEL gruplarında normal seminifer tübül morfolojisi gözlenirken, YYD grubunda regresif ve dejeneratif tübül sayısında artış, bazal membranda bozulma ve seminifer tübül lümeninde çok fazla döküntü hücresi izlendi. YYD+MEL grubunda ise normale yakın seminifer tübül morfolojisi gözlendi. ZO-1 immünreaktivitesi STD ve STD+MEL grubunda yüksek pozitif olarak izlenirken, YYD grubunda immünreaksiyon azalmıştı. ZO-1 immünreaktivitesi YYD+MEL grubunda orta şiddette izlendi. STD, STD+MEL ve YYD+MEL gruplarında TUNEL pozitif hücre sayısı YYD grubuna kıyasla daha azdı. YYD grubunda, glukoz, trigliserid, MDA ve leptin seviyesinde artış görülürken, GSH seviyesinde ve SOD aktivitesinde, FSH, LH ve testosteron seviyelerinde ise azalma görüldü. YYD+MEL grubunda ise YYD grubuna kıyasla tüm bu histolojik ve biyokimyasal bulguların düzeldiği gözlendi. Sonuç olarak, obezitenin oksidan bir etki oluşturarak, seminifer tübül yapısını bozduğu, melatoninin ise obezite sonucu oluşan hasarı, oluşan reaktif oksijen türevlerini azaltma yolu ile düzelttiği sonucuna varılmıştır.