İndometazin ile indüklenen gastrik ülser modelinde ferulik asitin inflamasyon ve oksidatif stres üzerine etkisinin araştırılması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ASİME ALEYNA ERMİŞ
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Gözde Arıtıcı Çolak
Eş Danışman: Meltem Kolgazı
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmada indometazin ile indüklenen gastrik ülser modelinde ferulik asidin potansiyel koruyucu etkisinin araştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Gastrik ülser 24 saatlik açlığın ardından erkek Sprague-Dawley sıçanlarda subkutan indometazin (25 mg/kg) uygulaması ile indüklendi. Ülser indüksiyonundan 15 dakika sonra sıçanlar tween 80 veya ferulik asit (FA) (100, 250 ya da 500 mg/kg, intragastrik) ile tedavi edildi. İndometazin uygulamasından dört saat sonra sıçanlara ötenazi uygulandı ve mide örnekleri makroskobik ve mikroskobik olarak incelenerek skorlandı. Mide dokusunda miyeloperoksidaz (MPO), malondialdehit (MDA), glutatyon (GSH), süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT); Tümör Nekroz Faktör-α (TNF-α), İnterlökin (IL)-1β, IL-6 ve Nükleer Faktör kappaB-p65 (NF-κB-p65) seviyeleri ölçüldü. Bulgular: Ülser grubunda makroskopik ve mikroskopik olarak belirgin hasar, MPO, MDA, TNF-α, IL-1, IL-6 NF-κB p65 seviyelerinde önemli artış saptanırken endojen antioksidanlar olan SOD, CAT ve GSH seviyeleri daha düşük belirlendi. FA tedavileri gastrik dokudaki hasarda makroskopik ve mikroskopik skorda belirgin bir azalma sağladı. Ayrıca FA tedavilerinin gastrik dokuda MDA, MPO, TNF-α, IL-1, IL-6, NFκB p65 seviyelerinde belirgin bir azalma ile inflamasyonu baskıladığı, SOD, CAT ve GSH seviyelerinin artışı ile oksidatif stresi önlediği görüldü. En etkili dozun 250 mg/kg FA olduğu belirlendi. Tartışma: Sıçanlarda FA'nın antioksidan ve antiinflamatuvar mekanizmalar yoluyla indometazinle oluşturulmuş gastrik ülsere karşı gastroprotektif etkileri ilk defa bu çalışmayla ortaya konulmuştur.