Yoğun Bakım Hemşirelerinin Bakım Odaklı Hemşire-Hasta Etkileşimine Yönelik Tutum ve Davranışları


Creative Commons License

Kumru B. E. , Uğur E.

5. Ulusal ve 1. Uluslararası Temel Hemşirelik Bakımı Kongresi, Antalya, Türkiye, 6 - 08 Aralık 2019, ss.65

  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayısı: ss.65

Özet

Giriş-Amaç: Bu araştırma, yoğun bakım ünitelerinde görev yapan hemşirelerin bakım odaklı hemşire-hasta etkileşimine

yönelik tutum ve davranışlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.

Yöntem: Araştırma, kesitsel tipte, tanımlayıcı bir çalışmadır. Haziran-Ağustos 2017 tarihleri arasında gerçekleştirilen

araştırmanın evrenini özel bir sağlık grubunun İstanbul’da bulunan 9 hastanesinin yoğun bakım ünitesinde çalışan 220

hemşire, örneklemini araştırmaya katılmayı kabul eden 141 hemşire oluşturmuştur. Veriler Kişisel Bilgiler Formu ve Bakım

Odaklı Hemşire–Hasta Etkileşimi Ölçeği (BOHHEÖ) aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 24.0 paket

programı kullanılmış, tanımlayıcı istatistikler (sayı, yüzde vb.) ile Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testlerinden yararlanılmıştır.

Bulgular: Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin, bakım odaklı hemşire hasta etkileşimi ölçeği puan ortalamaları

önemlilik boyutunda 328,29±26,48; yeterlilik boyutunda 308,52±28,76 ve uygulanabilirlik boyutunda 294,38±39,15 puan

aldıkları görülmüştür. Ölçeğin yeterlilik boyutu puanlarının, gereksinimler alt boyutunda hemşirelerin çalışma yılına göre

anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuş olup, çalışma yılı azaldıkça gereksinim alt boyutundan aldıkları puanların daha düşük

olduğu görülmüştür (p<0,05). İnsanlara yardım etmek için hemşirelik mesleğini seçenlerin diğer nedenlere göre ölçeğin

önemlilik, yeterlilik ve uygulanabilirlik boyutlarında, duyarlılık alt boyutunda daha yüksek puan aldığı belirlenmiştir (p<0,05).

Daha önce hastanede refakatçi olarak kalanların, kalmayanlara göre yeterlilik boyutunda, duyarlılık alt boyutundan daha

yüksek puanlar elde ettikleri saptanmıştır (p<0,05). Hemşirelerin bakım odaklı hemşire – hasta etkileşimine yönelik tutum ve

davranışlarının cinsiyet, yaş, medeni durum ve daha önce hastaneye yatmış olma durumuna göre ölçeğin toplamında ve alt

boyutlarda anlamlı bir farklılık göstermediği (p>0,05) tespit edilmiştir.

Sonuç: Araştırmaya katılan hemşirelerin, bakım odaklı hemşire hasta etkileşimine önem verdikleri, ancak aynı düzeyde

kendilerini yeterli algılamadıkları ve uygulanabilir bulmadıkları görülmektedir. Hemşirelerin lisans öğrenimi aşamasından

itibaren bakımın insani boyutuna ilişkin farkındalık ve deneyimler elde edecekleri bir öğrenme, uygulama ortamı oluşturulması

önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, Hemşirelik bakımı, Hemşire – hasta etkileşimi, Yoğun bakım hemşireliği