ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN DİJİTAL OYUN OYNAMA BAĞIMLILIKLARININ BELİRLENMESİ: BİR VAKIF ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ


Creative Commons License

Demir F., Eren B.

VI.Uluslararası Şiddeti Anlamak Kongresi / VI. International Understanding Violence Congress, İstanbul, Türkiye, 24 - 25 Mayıs 2024, ss.61-62, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.61-62
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Bilgisayar teknolojilerinin ve internetin yaygınlaşmasıyla geleneksel oyunların yerini alan dijital oyunlar, bireylerin tek başına ya da karşılıklı olarak çevrimiçi ağ üzerinden etkileşime girmesine olanak tanıyan yazılımlardır. Bilgisayar veya video oyunlarının sosyal ve/veya duygusal sorunlara yol açacak şekilde kullanılması olarak tanımlanan dijital oyun bağımlılığı, 2019 yılında Dünya Sağlık Örgütü tarafından modern bir hastalık olarak kabul edilmiştir. Dijital oyun bağımlılığı prevalansı kültürler ve toplumlar arasında farklılık göstermekle birlikte çalışmalar çocuklar ve gençlerin dijital oyunları yoğun şekilde oynadıklarını göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, İstanbul'da bulunan bir vakıf üniversitesinde eğitim gören önlisans ve lisans öğrencilerinin dijital oyun oynama bağımlılıklarının belirlenmesidir.

Gereç-Yöntem: Çalışmanın verileri, anket yöntemi ile online olarak toplanmıştır. Anket formunda Hazar ve Hazar tarafından 2019 yılında üniversite öğrencilerine uyarlanarak geçerlilik ve güvenirlik analizleri yapılan "Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği" yer almaktadır. Veriler, istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiş; tanımlayıcı istatistikler için ortalama ve standart sapma (X±SS), sayı (n) ve yüzde (%) gösterimi; kategorik değişkenler arasındaki ilişkiler için Ki-Kare testi kullanılmıştır. Ölçek alt boyutları arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon analizi uygulanmıştır. p<0,05 değeri "istatistiksel olarak önemli" kabul edilmiştir.

Bulgular: Öğrencilerin %40,7’si dijital oyun oynadığını; %61,1’i günde 0-2 saat dijital oyun oynadığını; %27,8’i sadece telefon ile oyun oynadığını belirtmiştir. Öğrencilerin %27,8’i dijital oyun bağımlılığı açısından normal, %55,6’sı az riskli ve %16,7’si riskli grupta yer almıştır.

Sonuç: Madde ile ilişkili olmayan davranışsal bağımlılıklardan biri olan dijital oyun bağımlılığı, bireylerin gerçek ve sanal dünya arasında denge kurmakta zorluklar yaşamasına neden olmakta; saldırganlık duygu, düşünce ve davranışlarında artma ve sosyal davranışlarda azalma gibi olumsuz fiziksel, psikolojik ve sosyal sonuçlara yol açmaktadır. Dijital oyunların özellikle çocuklar ve gençler arasında yaygın bir eğlence ve etkileşim aracı olduğu ve Türkiye’de genç nüfus oranının yüksek olduğu göz önüne alınarak, dijital oyun bağımlılığını etkileyen faktörler, dijital oyun bağımlılığının yaygınlığı ve sonuçlarının belirlenmesine yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Dijital Oyun Bağımlılığı, Dijital Oyun, Bağımlılık, Oyun

Objective: Digital games are software that allow individuals to interact alone or with each other over an online network; and due to the widespread use of computer technologies and the internet, they have replaced traditional games. Digital game addiction, defined as the use of computer or video games in a way that causes social and/or emotional problems, was recognized as a modern disease by the World Health Organization in 2019. Although the prevalence of digital game addiction varies across cultures and societies, studies show that children and young people play digital games intensively. The aim of this study is to determine the digital game addiction of associate and undergraduate students at a foundation university in Istanbul.

Materials-Method: Data were collected online by survey method. The questionnaire includes the "Digital Game Addiction Scale", which has been adapted to university students and analyzed for validity and reliability by Hazar and Hazar in 2019. Data were analyzed using a statistical package program. For descriptive statistics, mean and standard deviation (X±SD), number (n) and percentage (%) representation were used. Chi-Square test was used for relationships between categorical variables. Correlation analysis was applied to determine the relationship between the sub-dimensions of the scale. A value of p<0.05 was considered "statistically significant".

Findings: Of the students, 40.7% stated that they play digital games; 61.1% said that they play digital games for 0-2 hours a day; 27.8% stated that they only play games on their phones. Regarding their digital game addiction status, 27.8% of the students were found to be in the normal group, 55.6% in the low risk group and 16.7% in the risky group.

Conclusion: Digital game addiction, as one of the non-drug-related behavioral addictions, causes individuals difficulties in establishing balance between the real and virtual world. It leads to negative physical, psychological and social consequences such as an increase in aggressive emotions, thoughts and behaviors and a decrease in social behavior. Considering that digital games are a common means of entertainment and interaction, especially among children and young people, and that Türkiye has a large young population, it is recommended that studies to determine the causal factors, prevalence and consequences of digital game addiction need to be conducted.

Keywords: Digital Game Addiction, Digital Game, Addiction, Game