Tamamlayıcı Görüntüleme Yöntemi: Raster-stereografinin Kullanılabilirliği ve Radyografi ile Validasyonu


YÜCEKUL A.

Journal of Ankara University Faculty of Medicine, vol.74, no.1, pp.22-29, 2021 (Other Refereed National Journals)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 74 Issue: 1
  • Publication Date: 2021
  • Doi Number: 10.4274/atfm.galenos.2021.00821
  • Title of Journal : Journal of Ankara University Faculty of Medicine
  • Page Numbers: pp.22-29

Abstract

Amaç: Raster-stereografi (RST) tekrarlayan radyasyon dozlarından kaçınmak için radyografik görüntülemeye alternatif olarak tasarlanmıştır. Bu çalışmanın amacı adölesan idiyopatik skolyoz hastalarında, retrospektif olarak çekilmiş olan RST’yi radyografi ile karşılaştırılmak ve sagital, koronal ve horizontal düzlem parametrelerinde geçerlilik onayını (validasyon) belirlemektir.

Gereç ve Yöntem: Daha önce çift düzlemli radyografi (EOS) ile eş zamanlı RST çekimleri yapılmış hastalar retrospektif olarak tarandıktan sonra 31 hasta çalışmaya alındı. EOS ve RST’de uzunluk (gövde uzunluğu), pelvik parametreler (pelvik obliklik, pelvik eğiklik, sakral eğim, pelvik inklinasyon), sagital düzlem (torakal kifoz, lomber lordoz, T1 eğim, sagital imbalans), koronal düzlem (ana Cobb açısı, orta hat apikal deviasyon, T1 eğiklik) ve horizontal düzlem (rotasyon miktarı) parametreleri ölçüldü ve değerler karşılaştırılarak birbirleri ile ilişkileri incelendi.

Bulgular: Gövde uzunluk ölçümünde, RST ve EOS arasında yüksek ilişki bulundu (r=0,940; p<0,001). Koronal Cobb açısı, apeks-orta hat mesafesi, pelvik obliklik ve koronal dizilim ölçümlerinde (sırasıyla r=0,628, r=0,832, r=0,815, r=0,577; p<0,001) orta-yüksek ilişki olduğu saptandı. Torasik kifoz ve sagital dizilimde orta dereceli ilişki saptanırken (r=0,562, r=0,452; p=0,001), lomber lordozda ilişki olmadığı görüldü (r=-0,276; p>0,05). Vertebra rotasyon ölçümünde RST ve EOS arasında zayıf bağıntı belirlendi (r=0,377; p=0,004).

Sonuç: RST ve EOS arasında koronal değerlerde orta-yüksek ilişki, sagital ve horizontal düzlem ölçümlerinde orta-zayıf ilişki saptanmıştır. Skolyoz olan hastalarda, RST’nin deformiteyi anlamada ve analizinde başarılı sonuçlar verdiği saptanmıştır. Sagital ve horizontal düzlem deformitelerinin analizinde ise daha fazla çalışmaya ihtiyaç bulunmaktadır. Rehabilitasyon ve korse ile takip edilen skolyoz hastalarında, özellikle büyüme çağında tekrarlayan radyasyon kullanımından kaçınmak için, RST’nin tamamlayıcı şekilde kullanımı mümkündür, ancak takip protokolleri konusunda ileri çalışmalar gerekmektedir.