Genç Kadın Basketbolcularda Ayak Bileği Burkulma Öyküsünün Peroneal Kas Kuvvetine Etkisi


Haklı Ö., Şahinkaya T., Metin G.

7. Fizyoterapi- Ortopedi Travmatoloji Ortak Sempozyumu, Antalya, Türkiye, 4 - 09 Kasım 2025, (Yayınlanmadı)

  • Yayın Türü: Bildiri / Yayınlanmadı
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç:
Bu çalışmanın amacı, ayak bileği burkulma öyküsü olan ve olmayan genç kadın basketbolcularda peroneal kas kuvveti ve enduransını karşılaştırmak; ayrıca burkulma sayısı, günlük yaşam aktivitelerinden uzak kalma süresi ile tedavi alma durumunun kuvvet parametreleriyle ilişkisini incelemektir.

Yöntem:
Çalışmaya, yaş ortalaması 15,00 ± 0,93 yıl, vücut kitle indeksi (VKİ) 20,30 ± 2,22 kg/m² ve sporla uğraşma süresi 5,15 ± 2,16 yıl olan, son 6 ayda herhangi bir alt ekstremite yaralanması geçirmemiş 52 genç amatör kadın basketbolcu dahil edildi. Katılımcıların ayak bileği burkulma öyküsü, burkulmanın günlük yaşam aktivitelerini etkileme süresi ve sonrasında herhangi bir tedavi alıp almadıkları bilgileri ayrıntılı şekilde kaydedildi. Peroneal kasların kuvveti 30°/s, enduransı ise 180°/s açısal hızda Cybex izokinetik dinamometre kullanılarak değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t-testi kullanıldı. Burkulma sayısı, günlük yaşamdan uzak kalma süresi ve kuvvet değerleri arasındaki ilişkiler için Spearman korelasyon analizi uygulandı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.

Bulgular:
Ayak bileği burkulma öyküsü olan (n=28) ve olmayan (n=24) sporcuların yaş, boy, kilo, VKİ değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktaydı (p>0,05). Ancak ayak bileği burkulma öyküsü olan sporcuların sporla uğraştığı yıl anlamlı olarak daha uzundu (p=0,010). Ayak bileği burkulma öyküsü olan sporcuların %60,71’sinin (n=17) en az 2 kez burkulma geçirdiği; %57,1’sinin (n=16) burkulma için tedavi almadığı bildirildi. Ayak bileği burkulma öyküsü olan sporcuların günlük yaşam aktivitelerinden uzak kalma süreleri ortalama 8.55±14,30 gün olarak bulundu. Burkulma geçirmiş sporcularda, ayak bileği kuvvet değerleri ile günlük yaşamdan uzak kalma süresi arasında zayıf düzeyde negatif korelasyonlar bulundu (sol ekstremite r =-.038, P=0,007; sağ ekstremite r=-.032, P=0,02). Ayrıca, burkulma sayısının artması ile kuvvet değerleri arasında da zayıf-orta düzeylerde negatif yönlü bir ilişki gözlemlenmiş olup, daha fazla burkulma geçiren sporcuların kuvvet düzeylerinde azalma olduğu bulundu (sol ekstremite r =-.041, P=0,002; sağ ekstremite r=-.030, P=0,03). Burkulma sayısının artması ile günlük yaşam süresinden uzak kalma süresi arasında orta düzeyde pozitif korelasyonlar bulundu (r=.050, P<0,001). Ayak bileği burkulması sonrasında tedavi alıp almama durumlarının ise kuvvet ve performans parametreleri üzerinde anlamlı bir fark yaratmadığı bulundu (p>0,05).

Sonuç:
Çalışmamızda korelasyonların büyük çoğunluğu zayıf düzeyde olmakla birlikte, burkulma sayısının artışı ile peroneal kas kuvveti arasında orta düzeyde negatif; günlük yaşamdan uzak kalma süresi ile arasında ise orta düzeyde pozitif ilişki saptanmıştır. Bu bulgular, tekrarlayan burkulmaların uzun vadede peroneal kas kuvvetinde azalmaya ve günlük yaşam aktivitelerinde daha belirgin kısıtlılıklara yol açabileceğini düşündürmektedir.