Farklı Klinik Durumlarda Yaşam Bulgularının Değerlendirilmesi için Doğru Anatomik Bölge Seçiminin Öğretiminde Kaçış Odası Simülasyonu ile Vaka Temelli Öğrenmenin Karşılaştırılması: Karma Yöntem Çalışması
4. Uluslararası 8. Ulusal Temel Hemşirelik Bakım Kongresi’, Çanakkale, Türkiye, 1 - 03 Ekim 2026, ss.332, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Çanakkale
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.332
- Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Yaşam bulgularının değerlendirilmesi yalnızca ölçüm tekniğinin bilinmesini değil, hastanın klinik durumuna göre doğru anatomik bölgenin seçilmesini de gerektirir. Ancak bu klinik karar verme becerisinin öğrenci merkezli öğretim yöntemleriyle nasıl geliştirilebileceğine ilişkin kanıtlar sınırlıdır. Bu araştırmanın amacı, kaçış odası simülasyonu ile vaka temelli öğrenmenin birinci sınıf hemşirelik öğrencilerinin farklı klinik durumlarda yaşam bulgularını değerlendirirken doğru anatomik bölgeyi seçme bilgi düzeyleri ve durumluk kaygıları üzerindeki etkilerini karşılaştırmak ve öğrencilerin kaçış odası deneyimlerini incelemektir. Yöntem: Araştırma sıralı açıklayıcı karma yöntem tasarımıyla yürütüldü. Toplam 101 öğrenci kaçış odası simülasyonu (n=50) veya vaka temelli öğrenme (n=51) grubuna rastgele atandı. Bilgi puanları uygulama öncesinde ve üç hafta sonrasında, durumluk kaygı puanları ise uygulama öncesi ve sonrasında değerlendirildi. Kaçış odası grubunda ayrıca oyun deneyimi, öğrenme memnuniyeti, öz güven ve yazılı yansıtmalar incelendi. Nicel veriler parametrik olmayan testler ve Spearman korelasyon analiziyle, nitel veriler refleksif tematik analizle değerlendirildi. Bulgular: Bilgi puanları, kaçış odası (Z = −3,197; p = 0,001) ve vaka temelli öğrenme (Z = −2,403; p = 0,016) gruplarında başlangıç ölçümüne kıyasla anlamlı düzeyde yükselmiştir. Bununla birlikte gruplar arasında son test puanları (U = 1459,5; p = 0,192) ve puan değişimleri (U = 1514,5; p = 0,095) açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Durumluk kaygı puanları her iki grupta düşmüş; kaçış odası grubundaki değişim daha belirgin bulunmuştur. Gruplar arasında hem son test (U = 788,5; p = 0,001) hem de değişim puanları (U = 875,0; p = 0,007) açısından anlamlı fark belirlenmiştir. Oyun deneyimi puanları, öğrenme memnuniyeti (ρ = 0,617; p < 0,001) ve öz güven (ρ = 0,297; p = 0,037) ile pozitif yönde ilişkili bulunmuştur. Nitel analiz; duygusal dönüşüm, klinik karar verme ve beceri farkındalığı, takım çalışması ve ortak karar verme, zaman baskısı ve bilişsel yük, gerçekçilik ve kalıcı öğrenme algısı ile klinik uygulamaya algılanan aktarımı kapsayan altı tema ortaya koymuştur. Sonuç: Kaçış odası simülasyonu ile vaka temelli öğrenme bilgi puanlarında benzer değişimler sağlamıştır. Bununla birlikte kaçış odası simülasyonu, öğrencilerin durumluk kaygısını azaltan, ekip etkileşimini ve klinik karar verme farkındalığını destekleyen deneyimsel bir öğrenme yaklaşımı olarak öne çıkmıştır. Bu yöntem, temel hemşirelik becerilerinin öğretiminde vaka temelli öğrenmeyi destekleyen tamamlayıcı bir eğitim yaklaşımı olarak değerlendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Kaçış odası simülasyonu, hemşirelik eğitimi, simülasyon, vaka temelli öğrenme, durumluk kaygı, karma yöntem.