Üniversite Basketbol ve Voleybol Sporcularında Test Temelli Yaralanma Riski Değerlendirmesi ve Bireyselleştirilmiş Egzersiz Müdahalesi
7th International Congress on Athletic Performance and Health in Sports (ICAPHS 2026), İstanbul, Türkiye, 27 - 30 Ağustos 2026, ss.19-20, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: İstanbul
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.19-20
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Üniversite takım sporcularında yaralanmayla ilişkili değiştirilebilir özelliklerin belirlenmesi, hedefe yönelik egzersizlerin planlanmasına katkı sağlayabilir. Bu çalışmada basketbol ve voleybol sporcularındaki yaralanma riski göstergeleri değerlendirildi ve sekiz haftalık test temelli bireyselleştirilmiş egzersiz müdahalesi sonrasında test sonuçlarındaki değişimler incelendi. Tek gruplu ön test-son test çalışmasına 21 üniversite sporcusu katıldı; 17 sporcu son değerlendirmeyi tamamladı. Alt Ekstremite Y Denge Testi, tek bacak sıçrama testi, aktif düz bacak kaldırma testi, Kapalı Kinetik Zincir Üst Ekstremite Stabilite Testi ve glenohumeral iç rotasyon defisiti değerlendirildi. Belirlenen eşik değerin altında kalan sporculara ilgili teste özgü egzersizler sekiz hafta boyunca haftada üç gün uygulandı. Eşleştirilmiş veriler parametrik veya parametrik olmayan testlerle analiz edildi; çok küçük alt gruplar tanımlayıcı olarak sunuldu. Başlangıçta en yüksek risk göstergesi sıklığı Y Denge Testinde yüzde 81, glenohumeral iç rotasyon defisitinde yüzde 76 ve üst ekstremite stabilite testinde yüzde 67 idi. Y Denge Testi kompozit skoru sağ tarafta 87,1'den 94,1'e, sol tarafta 88,1'den 94,4'e yükseldi (sırasıyla p=0,017 ve p=0,018). Üst ekstremite stabilite testi skoru 17,4'ten 21,6 dokunuşa yükseldi (p=0,001); 11 riskli sporcunun yedisi eşik değerin üzerine çıktı ve ters yönde geçiş görülmedi (p=0,016). Glenohumeral rotasyon ölçümlerindeki değişimler anlamlı değildi. Sıçrama simetri indeksi dört sporcunun tamamında arttı ve üçü yüzde 90 eşiğini geçti. Aktif düz bacak kaldırma alt grubundaki iki sporcu da eşik değerin üzerine çıktı. Müdahaleye bağlı advers olay saptanmadı. Test temelli bireyselleştirilmiş egzersiz müdahalesi, özellikle dinamik denge ve kapalı zincir üst ekstremite performansında olumlu değişimlerle ilişkiliydi. Kontrol grubu bulunmaması ve küçük alt gruplar nedeniyle sonuçlar ön bulgu olarak yorumlanmalıdır.
Identifying modifiable characteristics associated with injury in university team-sport athletes may support targeted exercise planning. This study assessed injury risk indicators in basketball and volleyball athletes and examined changes in test outcomes after an eight-week test-based individualized exercise intervention. Twenty-one university athletes participated in this single-group pretest-posttest study, and 17 completed the post-intervention assessment. The Lower Quarter Y-Balance Test, single-leg hop-for-distance test, active straight leg raise, Closed Kinetic Chain Upper Extremity Stability Test, and glenohumeral internal rotation deficit were assessed. Athletes below the predefined threshold for a test performed test-specific exercises three days per week for eight weeks. Paired data were analyzed using parametric or nonparametric tests, while very small subgroups were summarized descriptively. At baseline, the prevalence of positive injury risk indicators was 81 percent for the Y-Balance Test, 76 percent for glenohumeral internal rotation deficit, and 67 percent for the upper-extremity stability test. The right Y-Balance composite score increased from 87.1 to 94.1 and the left score from 88.1 to 94.4 (p=0.017 and p=0.018, respectively). The upper-extremity stability score increased from 17.4 to 21.6 touches (p=0.001); seven of 11 initially positive athletes crossed the threshold, with no reverse transition (p=0.016). Changes in glenohumeral rotation were not significant. Hop symmetry improved in all four athletes, and three exceeded the 90 percent threshold. Both athletes in the active straight leg raise subgroup crossed the predefined threshold. No intervention-related adverse events were identified. The test-based individualized exercise intervention was associated with favorable changes, particularly in dynamic balance and closed-chain upper-extremity performance. The findings should be interpreted as preliminary because of the uncontrolled design and small subgroups.